08-04-07

Moeilijk gaat ook

Ik ben duidelijk niet zo goed begonnen. Een dagboek betekent elke dag een stukje neerschrijven, maar dat lukt me schijnbaar niet. Toen ik nog jong was, wilde ik ook zoals iedereen een dagboek bijhouden, het is ook nooit gelukt.

 

Sinds woensdag hebben we terug een bed in de woonkamer gezet. Luc kon niet meer op zijn benen staan, laat staan de trap op en neer. Langs de ene kant een geruststelling voor mij, door de spnden aan het bed, kan hij er niet zelf uit. Ik hoef dus geen schrik meer te hebben dat hij zal vallen. Hoewel hij niet meer kan stappen of zelfs rechtop kan blijven staan, is hij enorm koppig en wil toch iedere keer terug proberen.

 

Het moeilijkste is dat je niet meer echt met hem kan praten. Hij spreekt heel moeilijk en is vaak verward. Deze morgen vroeg hij mij of ik onze dochter Dominique al had gezien. Ik zei, ja, die is boven. Hij wilde haar gelukkige verjaardag wensen. Nu verjaart Dominique pas in december... Dat zijn de dingen die mij het meeste pijn doen, die geestelijke achteruitgang.  Ik had nooit gedacht dat het zo zou gaan. Ik had gedacht dat we tot het einde zouden kunnen praten. Soms weet ik niet of ik dit zal kunnen volhouden.

 

Vrijdag is er iemand van palliatieve geweest om eens te kijken wat allemaal kan. Die mensen zijn echt goed. Je kan hen alles vragen en zij proberen een goed antwoord te vinden. Ik ga proberen Luc zo lang mogelijk hier thuis te houden. Het is zwaar en vereist heel wat organisatie, maar tot hier toe lukt het me wel. Gelukkig zijn ze op mijn werk heel begripvol en kan ik vaak thuis werken. Dat zou ik momenteel niet kunnen missen. Mijn werk is nog het enige dat ik een beetje onder controle heb en tevens een manier om mijn gedachten te verzetten.

 

Volgende week ga ik in de namiddag naar kantoor en komt mijn schoonmoeder bij Luc zitten. Benieuwd hoe dat zal gaan. Mijn relatie met mijn schoonmoeder is niet heel goed en het heeft me moeite gekost om dit aan haar te vragen. Maar Luc is natuurlijk ook haar zoon en zijn wil zoveel mogelijk helpen.

 

Dit begint meer op een weekverslag te lijken dan op een dagboek, maar het zij zo. Ik wens jullie allemaal een zalige pasen en geniet van het mooie weer. Wij proberen er ook een prettige dag van te maken. Ik ben net een taart gaan halen voor de familie die straks even langskomt.

 

Groetjes,

 

Karin

11:32 Gepost door karin in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

ook een zalig pasen Bedankt toch voor het weekverslag, en veel moed!

Gepost door: emily | 08-04-07

--- hallo! via het blogje van Emily ben ik hier geland
heb hier zowat alles gelezen en herken de situatie
ik wens jullie dan ook veel sterkte toe
groetjes

Gepost door: scottie | 08-04-07

Moedig van je dat je Luc wil thuis verzorgen.
Mijn ervaringen met de palliatieve thuiszorg zijn heel positief, die mensen zullen zeker bereid zijn je te helpen waar ze kunnen. Niet blijven wachten met je vragen, ook voor een gewoon gesprek over jouw gevoelens kan je bij hen terecht. Want dat mag je ook niet vergeten: ook aan jezelf denken. Goed daarom dat je probeert je werk voor een stuk verder te zetten. Je schoonmoeder zal de zorg wel zo goed mogelijk overnemen.
Veel sterkte...

Gepost door: eva | 09-04-07

De commentaren zijn gesloten.